میزاکی: زورک در The Duskbloods تجسم عین فلسفه طراحی اوست

میزاکی: زورک در The Duskbloods تجسم عین فلسفه طراحی اوست

۰۳ شهریور ۱۴۰۵ 6 بازدید

هیدتاکا میازاکی کارگردان مشهور استودیو فرام‌سافتور درباره رویکرد خاص خود در طراحی کاراکترهای بازی The Duskbloods که با نام Bloodsworn نیز شناخته می‌شوند صحبت کرده و گفته است که از متدولوژی متفاوت و گسترده‌تری برای این پروژه استفاده کرده است.

او ترجیح داده است تا به جای تکرار کلیشه‌های رایج مربوط به خون‌آشام‌ها یا هیولاها فضای کافی برای خلق شخصیت‌های نوآورانه و ساختارشکن همچون زورک فراهم کند.

تست آنلاین بازی The Duskbloods یکی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های تاریخ این نوع رویدادها بود. اگرچه این عنوان به صورت انحصاری برای کنسول نینتندو سوییچ ۲ منتشر خواهد شد اما تعداد ثبت‌نام‌کنندگان برای دسترسی به آن حتی از بازی Elden Ring: Nightreign نیز بالاتر رفت. در میان تمامی ویژگی‌های بازی یک شخصیت به نام زورک با ظاهری منحصر به فرد شامل نقاب منقاردار و استایل خاص که شبیه به لباس غواصی است توانست محبوبیت ویژه‌ای میان گیمرها کسب کند.

در مصاحبه‌ای که توسط رسانه 4Gamer انجام شده و توسط گیمزرادار ترجمه شده میازاکی تاکید کرد که تمایل ندارد بازیکنان کاراکترهای قابل بازی یا همان Bloodswornها را صرفا به عنوان خون‌آشام در نظر بگیرند.

او در این خصوص بیان می‌کند:

شخصیت اصلی این بازی یک خون‌آشام نیست بلکه موجودی است که ما آن را Bloodsworn نامیده‌ایم. هدف ما این نبود که آن‌ها را به عنوان هیولاهای بدون فکر به نمایش بگذاریم بلکه می‌خواستیم حسی را منتقل کنیم که این موجودات دارای فرهنگ تاریخ و فلسفه خاص خود هستند و از نظر هوشمندی برتری دارند.

میزاکی سبک بصری بازی را گوتیک ویکتوریایی توصیف کرده و توضیح می‌دهد که نمی‌خواهد طراحی‌ها در چارچوب مفاهیم قدیمی محدود شوند:

شاید این یک عادت عجیب شخصی باشد اما فلسفه من بر این اصل استوار است که اگر نام کاراکتر Bloodsworn است پس دقیقاً همان است و نباید آن را با موجودات دیگر مقایسه کرد. اگرچه دانستن باورهای سنتی درباره موجودات جذاب است اما در طراحی شخصیت باید دیدگاه خود را توسعه دهیم. به نظر من اگر به کاراکتر زورک در نسخه تست آنلاین نگاه کنید متوجه این موضوع خواهید شد.

طراحی زورک واضح‌ترین الهام را از ماسک‌های پزشکان طاعون قدیمی گرفته است. این پزشکان در گذشته سعی می‌کردند با خون‌گیری بیماران آن‌ها را درمان کنند که البته نتایج دلگرم‌کننده‌ای نداشت. با توجه به این پیشینه تاریخی می‌توان گفت که این روش نیز در واقع نوعی مکیدن خون و رفتار مشابه خون‌آشام‌ها محسوب می‌شود.

پست های مرتبط

دیدگاه کاربران

لغو پاسخ

اولین دیدگاه را شما ثبت کنید.