در دنیای امروز ورزش، ارتباط میان ورزشکاران حرفهای و بازیهای ویدیویی همواره یکی از مسائل بحثبرانگیز در محافل مربیگری بوده است. عدهای از مربیان، گیمینگ را راهی برای کاهش فشار روانی تلقی میکنند و عدهای دیگر، آن را عاملی برای کاهش دقت و بیخوابی ورزشکاران قلمداد میکنند. اخیراً گتوزو، سرمربی لاتزیو، در مصاحبهای با پرسشی درباره تأثیر سری GTA بر عملکرد بازیکنانش روبهرو شد که پاسخی جالب و متناسب با شخصیت صادقانه او را به همراه داشت.
گتوزو بهطور شفاف اعلام کرده که هیچ اطلاعی از GTA ندارد. این بیآگاهی در دورانی که این فرنچایز به پدیدهای فرهنگی در سطح جهان بدل شده، موجب شد خبرنگاران برایش توضیح دهند که با چه نوع اثری سروکار دارد. اما واکنش گتوزو پس از شنیدن توضیحات، دقیقاً همان چیزی بود که از این شخصیت صریحالهجه انتظار میرفت.
او در این خصوص اظهار داشت:
اگر بازیکنان مایلند PlayStation بازی کنند، به خودشان مربوط است و من دخالتی نخواهم کرد. من اصلاً نمیدانم درباره چه صحبت میکنند یا این بازی (GTA) دقیقاً چیست. تنها چیزی که برایم اهمیت دارد این است که آیا به خاطر این بازیها دیروقت بیدار ماندهاند یا نه.
نگاه گتوزو یک رویکرد کلاسیک در مدیریت ورزشی را بازتاب میدهد؛ تفریحات فردی بازیکنان تا زمانی که بر کیفیت تمرینات و خواب آنها تأثیر منفی نگذارد، قابلقبول شمرده میشود. اگرچه بسیاری از مربیان نسل تازه تلاش میکنند با ورزشکاران خود ارتباط عاطفی برقرار کنند و با علایق آنها همگام شوند، گتوزو بر اصول سنتی خود، یعنی انضباط و استراحت کافی، پایبند میماند.
از دیدگاه بخشی از جامعه گیمرها، این واکنش قابلتوجه است و نشان میدهد حتی در بالاترین سطوح شهرت و نفوذ، افرادی وجود دارند که با دنیای دیجیتال آشنایی ندارند. اما از منظر فوتبالی، این اظهارات یک هشدار صریح به بازیکنان به شمار میرود: «بازی کنید، ولی هرگز اجازه ندهید سرگرمیهایتان بر حرفهتان سایه بیندازد.»
فرنچایز GTA دارای ردهبندی سنی بزرگسالان است؛ از این رو نظارت والدین بر دسترسی کودکان و نوجوانان به این بازی ضرورت دارد.









دیدگاه کاربران
اولین دیدگاه را شما ثبت کنید.